html5 css3 © ljq

Nieuws

Meer weten?

Hier volgen wat teksten van Jung zelf die wij, de leden van de therapeutenkring, erg inspirerend vinden.

Jung over de mens
"..Het leven deed me altijd wat denken aan een plant, die leeft vanuit haar wortelstelsel. Haar eigenlijke leven is niet zichtbaar, dat is verborgen in haar wortels.
lees verder>>

Jung over zingeving
"In een tijdperk, dat uitsluitend gericht is op uitbreiding van de "levensruimte", en op vermeerdering van de rationele kennis tot elke prijs, is het een eerste vereiste dat men zich bewust is van zijn uniekheid en van zijn grenzen.
lees verder>>

In 1925 bezocht Jung de Indianen van New-Mexico, en wel de stedenbouwende Pueblo's. Hun nederzettingen lagen op de uitgestrekte hoogvlakte van Taos, ongeveer 2300 meter boven de zeespiegel, van waaruit zich toppen van oude vulkanen tot 4000 meter verhieven. Jungs grote ervaring tijdens deze reis was zijn ontmoeting met een opperhoofd van de Pueblo's, een man tussen de veertig en vijftig jaar.
lees verder>>

In de herfst van 1925 bezocht Jung de Athi Plains, een groot wildreservaat in Kenia, waar hij een ervaring opdoet die hem de kosmische betekenis van het menselijke bewustzijn overweldigend duidelijk maakt:
lees verder>>

Jung over Bewustzijn
"Tussen het 'ik doe' en het 'ik ben me bewust van wat ik doe' bestaat niet alleen een hemelsbreed verschil, maar soms zelfs een uitgesproken tegenstelling.
lees verder>>

Jung over individuatie
"De wereld hangt aan een dunne draad, en die draad is de menselijke ziel.... we hoeven niet bang te zijn voor de waterstofbom, maar voor wat de mens ermee doet".

Individuatie: Een proces dat je zou kunnen omschrijven met 'worden wat je altijd was' of 'zo volledig mogelijk verwerkelijken wat er in je zit'.
lees verder>>

"....Dit misverstand is heel algemeen, aangezien men onvoldoende onderscheid maakt tussen individualisme en individuatie. Individualisme is een opzettelijk naar voren brengen en benadrukken van de vermeende eigen aard, in tegenstelling tot collectieve consideraties en verplichtingen. Individuatie echter
lees verder>>

"We kunnen ons hier afvragen waarom het eigenlijk wenselijk is dat een mens individueert. Het is niet alleen wenselijk, maar zelfs noodzakelijk, omdat het individu door vermenging met het onbewuste in situaties terecht komt en handelingen uitvoert, waardoor hij in tweestrijd met zichzelf komt.
lees verder>>

Jung over het zelf
"Alleen datgene wat iemand werkelijk is, heeft genezende kracht"....

"Het doel van de individuatie wordt bereikt wanneer we het zelf gewaarworden als iets irrationeels, als een ondefinieerbaar zijnde, waar het ik niet tegenover staat, en waaraan het niet onderworpen is, maar waar het in zekere zin omheen draait, zoals de aarde om de zon.
lees verder>>

..."Dit 'iets' is ons vreemd en toch zo nabij; helemaal onszelf, en toch ook onkenbaar; een virtueel middelpunt met een zo geheimzinnige aard dat het alles kan opeisen:
lees verder>>

Jung over therapie
"Men vraagt mij vaak naar mijn psychotherapeutische of analytische methode. Daar kan ik geen ondubbelzinnig antwoord op geven. De therapie is bij elk geval weer anders. Wanneer een arts mij vertelt dat hij strikt de een of andere 'methode volgt', dan betwijfel ik het therapeutisch effect.
lees verder>>

Jung over de therapeutische relatie
"De psychische situatie van het individu wordt tegenwoordig sowieso al dermate door reclame, propaganda en andere min of meer goedbedoelde adviezen en suggesties bedreigd,
lees verder>>

Jung over dromen
"Ik ben het nooit eens geweest met Freud dat de droom een 'facade' zou zijn waarachter de betekenis verborgen was; een betekenis die al bekend is, maar die zogezegd kwaadwillig aan het bewustzijn onthouden wordt. Dromen zijn voor mij natuur
lees verder>>


Dat wat boven de grond zichtbaar wordt leeft slechts een zomer. Dan verwelkt het - een kortstondige verschijning. Wanneer je denkt aan het eindeloze ontstaan en vergaan van leven en van beschavingen, krijg je de indruk van volstrekte nietigheid. Maar ik hield altijd het gevoel, dat er onder de eeuwige veranderingen iets is dat leeft en dat standhoudt. Wat je ziet is de bloesem, en deze vergaat. De wortels houden stand..." (uit: Herinneringen, dromen, gedachten. C.G. Jung).
ga terug>>

Uniekheid en begrensdheid zijn synoniem. Zonder hen bestaat er geen waarneming van het onbewuste (en dus ook geen bewustwording), maar alleen maar een hersenschimmige identiteit met datgene, wat zich ook in de roes van de grote getallen en in het teveel aan politieke macht uit. Onze tijd heeft alle nadruk verschoven naar de mens aan "deze zijde" en daarmee een demonisering van de mens en van zijn wereld teweeggebracht (.) De taak van de mens houdt precies het tegenovergestelde in: zich bewust worden van datgene wat vanuit het onbewuste op ons afkomt. Niet: ervan onbewust of ermee identiek te blijven, want als een mens dat doet, wordt hij zijn bestemming om bewustzijn te scheppen ontrouw. Voor zover we kunnen zien, is dit de enige zin van het menselijk bestaan: een licht te ontsteken in de duisternis van het alleen-maar "zijn". En, zoals het onbewuste op ons werkt, kunnen we zelfs aannemen dat de vermeerdering van ons bewustzijn invloed heeft op het onbewuste" (uit: Herinneringen, dromen, gedachten. C.G. Jung).
ga terug>>

Hij heette Ochwiń Biano (Berg-Meer) Deze zei onder meer: "de blanken willen altijd iets, ze zijn altijd onrustig en gejaagd. We weten niet wat ze willen. We begrijpen hen niet. We geloven dat ze gek zijn, omdat ze zeggen dat ze met hun hoofd denken, terwijl de Indianen dat met hun hart doen". Jung was diep getroffen. De lange reeks bloedige gebeurtenissen in naam van beschaving en religie van de blanke mens kwam hem in gedachten. "Daarmee had ik genoeg gezien, alle adelaars en verdere roofdieren die onze wapenschilden opluisteren, leken me passende psychologische exponenten van onze ware aard". Met grote emotie sprak het opperhoofd over zijn religie, over de "grote Vader", de zon: "Hoe kan er een andere god bestaan? Niets kan bestaan zonder de zon". Hij klaagde bitter dat de Amerikanen hun godsdienst wilden verbieden: "We zijn toch een volk dat op het dak van de wereld woont, we zijn de Zonen van Vader Zon en met onze religie helpen we onze Vader dagelijks langs de hemel te gaan. We doen dat niet alleen voor onszelf, maar voor de hele wereld. Als we onze religie niet meer kunnen uitoefenen, zal binnen tien jaar de zon niet meer opgaan. Dan zal het voor altijd nacht worden". Deze woorden verklaarden de waardigheid en de berustende vanzelfsprekendheid van de Indianen: als zoon van de zon, die de Vader helpt, is zijn leven kosmologisch zinvol. Dit was het inzicht, dat Jung uit zijn ontmoeting met de Pueblo-Indianen verkreeg, en dat zijn verdere denken be´nvloedde. "Dat de mens zich in staat voelt om een volkomen geldig antwoord te geven op de overweldigende inwerking van de god en om een tegenprestatie te leveren die zelfs wezenlijk is voor de god- dat is een trots gevoel, dat het menselijk individu verheft tot de waardigheid van een metafysische factor. Een dergelijk mens is in de volste zin van het woord op zijn plaats. "Als we daarmee de motivering van ons eigen bestaan vergelijken, de zin van ons leven zoals ons verstand dat formuleert, dan moet de armzaligheid daarvan wel indruk op ons maken. Alleen al uit louter jaloezie moeten we wel glimlachen om de na´viteit van de Indianen; in onze schranderheid voelen we ons ver daarboven verheven - om maar niet te hoeven ontdekken hoe verarmd en verlopen we zijn. Het weten maakt ons niet rijker, maar verwijdert ons steeds meer van de mythische wereld, die eens ons rechtmatige vaderland was" (uit: Herinneringen, dromen, gedachten. C.G. Jung).
ga terug>>

"Vanuit Nairobi bezochten we in een klein Fordje de Athi Plains, een groot wildreservaat. In deze uitgestrekte savanne wachtte ons vanaf een lage heuvel een weergaloos uitzicht. Zover het oog reikte, zagen we reusachtige kudden: gazellen, antilopen, gnoes, zebra's, wrattenzwijnen, enzovoort. Langzaam bewogen de kudden zich voort, grazend, knikkend met de koppen -het enige dat je hoorde was de melancholieke roep van een roofvogel. Het was de stilte van het eeuwige begin, de wereld zoals ze altijd al geweest was, in de toestand van niet-zijn; want tot voor kort was er niemand aanwezig die wist dat het 'deze wereld' was. Ik verwijderde me van mijn metgezellen tot ik hen niet meer kon zien en ik het gevoel had alleen te zijn. En nu was ik de eerste mens die zag dat dit de wereld was, en die haar door zijn weten in dit ogenblik pas werkelijk had geschapen. Hier werd me de kosmische betekenis van het bewustzijn overweldigend duidelijk. 'Quod natura relinquit imperfetum, ars perficit (wat de natuur onvolledig laat, voleindigt de kunst) heet het in de alchemie. De mens, ik, gaf de wereld in een onzichtbare scheppingsdaad pas haar voltooiing, het objectieve zijn. Men heeft deze daad aan de Schepper alleen toegeschreven en er niet aan gedacht dat we daarmee het leven en het zijn als een geprogrammeerde machine beschouwen die, inclusief de menselijke psyche, zinloos volgens van tevoren bekende en vastgestelde regels voortwerkt. In een dergelijke troosteloze uurwerkfantasie bestaat er geen drama van mens, wereld en God, geen 'nieuwe dag' die naar 'nieuwe kusten' voert, maar enkel en alleen de saaie leegte vanvan tevoren berekende processen. Ik moest denken aan mijn oude Pueblo-vriend: hij geloofde dat het de raison d'ŕtre van zijn Pueblo's was dat zij hun Vader, de zon, dagelijks zijn loop langs de hemel hielpen volbrengen. Ik had hen benijd om deze zinvolheid en zonder hoop had ik uitgekeken naar onze eigen mythe. Nu kende ik hem, en bovendien wist ik nog meer: de mens is onmisbaar voor de voltooiing van de schepping, ja, hij is de tweede wereldschepper zelf; eerst hij geeft de wereld het objectieve zijn. Zonder dat zou ze zonder gehoord of gezien te zijn, geluidloos grazend, barend, stervend en kopknikkend honderden miljoenen jaren zijn voortgegaan in de allerdiepste nacht van het niet-zijn, op weg naar een onbestemd einde. Pas het menselijk bewustzijn heeft objectief 'zijn' en zinvolheid geschapen, en daardoor heeft de mens zijn onvervangbare plaats in het grote zijnsproces gevonden" (uit: Herinneringen, dromen, gedachten. C.G. Jung).
ga terug>>

Er bestaat daarin zowel een bewustzijn waarin onbewustheid de overhand heeft, als een bewustzijn waarin bewustheid domineert. Deze paradox wordt meteen duidelijk wanneer men inziet dat er geen bewustzijninhoud bestaat waarvan men met zekerheid kan beweren dat hij volledig bewust is.... Het bewustzijn is geen volledig geintergreerde heelheid, maar wel in staat tot een onbepaalde verruiming. Nog steeds kunnen opdoemende eilanden, of zelfs hele continenten worden toegevoegd aan het moderne bewustzijn. Daarom doen we er goed aan om ons het ik-bewustzijn voor te stellen als omgeven door vele kleine luminositeiten of lichtpuntjes" (uit: Verzamelde Werken deel 2, C.G. Jung).
ga terug>>

Met andere woorden individuatie is een groeiproces, volwassen worden, waarbij een eikel een eikeboom wordt. Meer toegespitst op het psychische groeiproces is individuatie een differentiŰringsproces, een onderscheidingsproces: een mens wordt zich bewust van zijn of haar uniekheid, van datgene waarmee hij of zij zich van de collectiviteit onderscheid. Hij ontdekt zichzelf en, zeker zo belangrijk, probeert dat in het dagelijks leven ook zoveel mogelijk te verwerkelijken.
ga terug>>

betekent juist een betere en volledigere vervulling van de collectieve bestemmingen van de mens. Wanneer er voldoende rekening wordt gehouden met de eigen aard van het individu, mogen we immers een betere sociale prestatie verwachten dan wanneer de eigen aard verwaarloosd of zelfs onderdrukt wordt (...) Individuatie kan daarom alleen een psychologisch ontwikkelproces betekenen, dat gegeven individuele kwaliteiten realiseert; met andere woorden, dat de mens maakt tot dat bepaalde afzonderlijke wezen, dat hij nu eenmaal is. Daarmee wordt hij niet 'zelfzuchtig' in alledaagse zin, maar hij vervult slechts zijn eigen aard , wat, zoals gezegd, hemelsbreed verschilt van egoisme of individualisme" (uit: Verzamelde Werken deel 3, C.G. Jung)
ga terug>>

Elke onbewuste vermenging en onafgescheidenheid oefent namelijk een dwang uit om anders te zijn en te handelen dan men zelf is. Daarom kan men zich er niet mee verenigen, noch de verantwoordelijkheid ervoor op zich nemen. Men voelt zich verstrikt in een denigrerende, onvrije en onethische situatie. Maar het oneens zijn met zichzelf is nu eenmaal precies de neurotische en ondraaglijke toestand waaruit men zich graag zou willen bevrijden. Bevrijding uit deze toestand kan echter pas plaatsvinden wanneer men zo kan zijn en handelen zoals men voelt dat men is. Dit voelen de mensen aan, aanvankelijk wellicht slechts vaag en onduidelijk, maar naarmate ze zich verder ontwikkelen steeds sterker en duidelijker. Wanneer iemand over zijn eigen toestand en handelen kan zeggen: 'Dat ben ik, zo handel ik', dan kan hij een zijn met zichzelf, dan kan hij daar onverdeeld achter staan, ook wanneer het niet gemakkelijk is, en hij kan de verantwoordelijkheid hiervoor op zich nemen, ook wanneer hij daartegen in verzet komt. We moeten overigens erkennen dat niets moeilijker te dragen is dan wijzelf. ('Ge zocht de zwaarste last; toen vond ge uzelf', zegt Nietzsche). Maar ook deze uiterst moeilijke prestatie wordt mogelijk, wanneer we een onderscheid kunnen maken tussen onszelf en de onbewuste inhouden" (uit: Herinneringen, dromen, gedachten. C.G. Jung).
ga terug>>

Ik gebruik het woord 'gewaarwording' om het waarnemingskarakter van de relatie tussen ik en zelf aan te geven. Er ligt niets kenbaars in deze relatie, want we kunnen niets zeggen over de inhouden van het zelf. Het ik is de enige inhoud van het zelf die we kennen. Het ge´ndividueerde ik ervaart zichzelf als object van een onbekend en superieur subject".... (uit: Verzamelde Werken deel 2, C.G. Jung).
ga terug>>

verwantschap met dieren en goden, met kristallen en sterren, zonder dat het ons verbaast, zelfs zonder dat het onze afkeuring wekt. Dit 'iets' maakt aanspraak op dit alles en meer, en wij bezitten niets wat we er redelijkerwijs tegenover zouden kunnen stellen. Integendeel, het is zelfs heilzaam naar deze stem te luisteren. Dit middelpunt heb ik het zelf genoemd. Intellectueel betekent het zelf alleen maar een psychologisch begrip, een constructie, die een voor ons onkenbare grootheid moet uitdrukken. Het gaat om een essentie die wij als zodanig niet kunnen bevatten; ze gaat per definitie ons begripsvermogen te boven. We zouden het evengoed de 'god in ons' kunnen noemen. De aanvang van ons hele psychische leven lijkt onwrikbaar in dit punt geworteld te zijn, en al onze hoogste en uiteindelijke doeleinden kijken ernaartoe te voeren. Deze paradox is onvermijdelijk, zoals altijd wanneer we iets proberen te definieren dat ons verstand te boven gaat..." (uit: Verzamelde Werken deel 3, C.G. Jung).
ga terug>>

Men spreekt in de literatuur zoveel over de weerstand van de patient, dat het er bijna op lijkt alsof men hem iets wil opdringen - terwijl het genezende toch natuurlijk van binnenuit moet groeien. Er zijn net zoveel psychotherapieen en analyses als er menselijke individuen zijn. Ik behandel elke patient zo individueel mogelijk. Algemeen geldende regels moet je met een korreltje zout nemen. Een psychologische waarheid is alleen dan geldig, als je haar ook kunt omkeren. Een oplossing die voor mij niet in aanmerking komt, kan voor iemand anders precies de juiste zijn. Natuurlijk moet een arts de zogenaamde 'methoden' kennen. Maar hij moet er voor waken zich vast te leggen op een werkmethode volgens een bepaalde routine. Theoretische veronderstellingen moeten heel voorzichtig toegepast worden. Vandaag zijn ze misschien geldig, morgen kunnen het andere zijn. In mijn analyses spelen ze geen rol. Zeer opzettelijk ben ik niet systematisch. Voor mij bestaat er ten opzichte van het individu alleen maar het individuele begrijpen. Voor elke patient heb je een andere taal nodig. Men kan mij in de ene analyse ook Adleriaans horen spreken of in een andere Freudiaans. Het beslissende punt is dat ik als mens tegenover een ander mens sta. De analyse is een dialoog tussen twee partners. Analyticus en patient zitten tegenover elkaar - oog in oog. De arts heeft iets te vertellen, maar de patient ook" (uit: Herinneringen, dromen, gedachten. C.G. Jung).

"Werkelijk is echter, wat werkt".

"Problemen kunnen nooit opgelost worden, men kan ze alleen overstijgen".

ga terug>>

dat de patient tenminste een keer in zijn leven een relatie mag worden aangeboden waarin het tot vervelens toe herhaalde 'je moet, je zou' (en vergelijkbare blijken van onmacht) niet voorkomt" (uit: GW 10, 534, C.G. Jung).
ga terug>>

en de natuur misleidt niet opzettelijk; ze deelt iets mee zo goed ze kan - zoals planten groeien en dieren voedsel zoeken zo goed ze maar kunnen. Zo willen onze ogen ons ook niet misleiden, maar wellicht misleiden we onszelf omdat onze ogen bijziend zijn. Of horen we niet goed, omdat onze oren enigzins doof zijn; maar onze oren willen ons niet misleiden. Lang voordat ik Freud leerde kennen had ik het onbewuste- evenals de dromen, die haar rechtstreekse uitdrukking zijn - gezien als een natuurproces, waar je geen willekeur aan kunt toeschrijven - en zeker geen opzettelijke goocheltrucs. Ik kende geen enkele reden om aan te nemen dat de listen van het bewustzijn zich uitstrekten tot de natuurlijke processen van het onbewuste. De ervaring van alledag leerde me integendeel hoe hardnekkig het onbewuste weerstand biedt aan de neigingen van het bewustzijn" (uit: Herinneringen, dromen, gedachten. C.G. Jung).
ga terug>>